“Dat zou ik eigenlijk moeten loslaten.” Hoe vaak hoor jij het jezelf zeggen?
Het gepieker, de wat-als-vragen, het steeds maar willen oplossen van de problemen van een ander, het jezelf steeds verklaren en verantwoorden of jezelf blijven zien als een verbeterproject. We hebben allemaal wel iets waarvan we vinden dat we het niet moeten doen. Maar loslaten, dat is zo makkelijk nog niet.
Waarom loslaten zo lastig lijkt
Misschien wel omdat loslaten eigenlijk geen werkwoord is. Het is niet iets dat wij actief kunnen dóén. Het is eerder een gevolg van iets anders. Iets dat vanzelf gebeurt wanneer we ophouden met iets anders. Misschien is loslaten simpelweg: stoppen met vasthouden.
Hoe het woordje “niet” ons gevangen houdt
Als iets ons in de weg zit, geven we er vaak juist nóg meer aandacht aan. De focus ligt erop: niet meer piekeren, niet meer twijfelen, niet meer zo veel nadenken. Maar het bijzondere is dat ons systeem, het universum, je onderbewustzijn of hoe je het ook wilt noemen, het woordje niet helemaal niet begrijpt. Want wat gebeurt er wanneer je zegt: “Ik wil daar niet aan denken”. Precies, dan denk je daar juist wel aan.
En wat je aandacht geeft, groeit in beleving.
Wanneer loslaten juist knelt
Misschien herken je dit: je hebt een gesprek gehad dat je niet lekker zit. Een blik, een opmerking, iets wat de ander deed of een klein moment waarop je twijfelde aan wat je zelf zei of deed.
Je wilt het loslaten en probeert jezelf te overtuigen dat het toch eigenlijk niets voorstelde. Maar elke keer dat je dat denkt, ben je er opnieuw mee bezig. Je probeert het weg te duwen, maar vanbinnen houd je het juist steviger vast.
Totdat je even stopt met analyseren en voelt wat eronder ligt: een overtuiging of een emotie. En zodra je dát echt durft te voelen, verzacht er iets. Je aandacht verschuift van het verhaal in je hoofd naar je binnenwereld waardoor je ruimte krijgt. Niet omdat je het losliet als opdracht, maar omdat je ophield het vast te houden in je hoofd.
De werkelijke sleutel
Loslaten lukt niet door te focussen op wat je niet wilt of door keihard te werken.
Het ontstaat wanneer je ruimte maakt voor iets wat je wel kiest: rust, zachtheid, aanwezigheid of actie.
En precies daar ontstaat de vrijheid: in het stoppen met vasthouden van dat wat je niet wilt én het voelen en kiezen waar jouw innerlijke beweging wél naartoe mag gaan.
Voel je welkom
Soms vraagt verandering niet om meer wilskracht, maar om een ingang die verder gaat dan praten en begrijpen.
PSYCH-K® en IEMT (integral eye movement therapy) werken precies daar: op het niveau waar overtuigingen, belemmerende patronen en emoties opgeslagen liggen.
Ben jij klaar voor beweging van binnenuit? Dan begeleid ik je graag.



